Αν διαβάσατε το μέρος I και δεν χορτάσατε, voilà μερικοί ακόμη θρύλοι της πόλης του φωτός που στοιχειώνουν τις νύχτες μας.
Η στοιχειωμένη έπαυλη της Avenue Frochot
H Avenue Frochot είναι ένα γοητευτικό ιδιωτικό αδιέξοδο στην περιοχή Pigalle. Σήμερα, προστατευμένος από έναν φράχτη, αυτός ο δρόμος είναι γεμάτος όμορφα ιδιωτικά αρχοντικά, που κάποτε φιλοξενούσαν διακεκριμένους καλλιτέχνες του 19ου και του 20ου αιώνα.
Σύμφωνα με το θρύλο η στοιχειωμένη βίλα στο No1 ήταν το σκηνικό δολοφονιών, μυστηριωδών και τραγικών θανάτων. Η προέλευση αυτής της κατάρας είναι η δολοφονία μιας καμαριέρας που εργαζόταν στη βίλα στις αρχές του 20ου αιώνα. Ο μύθος λέει πως το πνεύμα της στοιχειώνει τον τόπο και από τότε όλοι οι ιδιοκτήτες του σπιτιού έχουν πέσει θύματα των βασανιστηρίων της, ενώ τη νύχτα, ακούγονται απαίσιοι θόρυβοι.
Η λίστα των πρόσφατων ιδιοκτητών της βίλας περιλαμβάνει την τραγουδίστρια Sylvie Vartan, η οποία, μετά την απόκτησή της στη δεκαετία του ’70 (είπε ότι ήταν «έρωτας με την πρώτη ματιά»), αρνήθηκε να μετακομίσει εκεί για άγνωστους λόγους.
Ο επόμενος ιδιοκτήτης ήταν ένας κριτικός λογοτεχνίας, ο οποίος, λίγο μετά την απόκτηση, έγραψε για το σπίτι «έχω την εντύπωση ότι χρεώνομαι για να αποκτήσω τον γοτθικό τάφο μου». Πέθανε λίγο διάστημα αργότερα, παράλυτος στο κρεβάτι του.
Ο τελευταίος ιδιοκτήτης φάνηκε να παίρνει αυτό το θέμα πολύ σοβαρά και έβαλε ειδικούς να ξορκίσουν τη βίλα. Και μάλλον φαίνεται πως το εγχείρημα στέφτηκε με επιτυχία, αφού ο σημερινός κάτοικος δεν έχει συναντήσει ακόμη φαντάσματα…
Η άγνωστη με το χαμόγελο της Τζοκόντα που βρέθηκε νεκρή στο Σηκουάνα
Στα τέλη του 19ου αιώνα, ψαρεύεται το σώμα μιας νεαρής γυναίκας από τα νερά του Σηκουάνα. Το πτώμα μεταφέρεται στο νεκροτομείο, ελπίζοντας ότι κάποιο αγαπημένο πρόσωπο θα το αναζητήσει. Ο ιατροδικαστής, λόγω έλλειψης σημαδιών βίας, καταλήγει στο συμπέρασμα πως πρόκειται για αυτοκτονία. Στο πρόσωπό της, άλλωστε, αποτυπώνεται μια ανεξήγητη ηρεμία.
Συνεπαρμένος από την ομορφιά και τη γαλήνη του προσώπου της, ένας υπάλληλος του νεκροτομείου αποφασίζει να δημιουργήσει μια μάσκα θανάτου, πλάθοντάς την απευθείας πάνω στο πρόσωπο της νεκρής.
Αυτή η μάσκα πουλήθηκε αργότερα σε όλο τον κόσμο και η «Άγνωστη του Σηκουάνα» έγινε διάσημη μεταξύ των καλλιτεχνών για τη γαλήνια ομορφιά της και τον μυστηριώδη θάνατο πίσω της. Κατά ειρωνικό τρόπο, αυτή η μάσκα λειτούργησε ως πρότυπο για την κατασκευή της διάσημης κούκλας στην οποία εφαρμόζουμε τις ασκήσεις πρώτων βοηθειών. Αυτό την καθιστά σήμερα την πιο «φιλημένη» γυναίκα στον κόσμο!
Ο παράξενος όρος της διαθήκης της κόμισσας Demidoff
Το Père Lachaise, το πιο διάσημο νεκροταφείο του Παρισιού, συνδέεται με μια πληθώρα θρύλων και μύθων. Ένας από αυτούς είναι της κόμισσας Demidoff, μιας εξαιρετικά πλούσιας κυρίας ρωσικής καταγωγής που πέθανε το 1818. Ίσως την παρατηρήσετε στη βόλτα σας στο νεκροταφείο, αφού πρόκειται για μια λευκή μαρμάρινη σαρκοφάγο που περιβάλλεται από 10 δωρικούς κίονες.
Στη διαθήκη της, η κόμισσα Demidoff κληροδότησε ολόκληρη την περιουσία της, περίπου 2 εκατομμύρια ρούβλια, στον πρώτο άνθρωπο που θα ερχόταν και θα έμενε δίπλα στον τάφο της για 365 ημέρες και 366 νύχτες. Ωστόσο, υπάρχουν μερικοί κανόνες που πρέπει να τηρούνται: η μόνη δραστηριότητα που επιτρέπεται στον τάφο είναι το διάβασμα και μια καθημερινή έξοδος μιας ώρας, η οποία πρέπει να πραγματοποιείται κατά τις ώρες κλεισίματος του νεκροταφείου. Ακόμη και τα γεύματα έπρεπε να παραδίδονται απευθείας στον τάφο.
Αρκετοί υποψήφιοι δοκίμασαν την πρόκληση, αλλά όλοι έχασαν το μυαλό τους μετά από λίγες μέρες. Αυτός που άντεξε περισσότερο, πρόσεχε την κόμισσα για τρεις εβδομάδες, αλλά είχε κι αυτός την ίδια μοίρα με τους προηγούμενος. Μήπως ψήνεται κανείς να το δοκιμάσει;
À bientôt
The content on this blog is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 Unported License.
Δεν επιτρέπεται η αναδημοσίευση, αντιγραφή ή τροποποίηση του περιεχομένου χωρίς τη συγκατάθεσή μου.
My Parisienne Walkways 